अनसूया तु धर्मज्ञा श्रुत्वा तां महतीं कथाम्। पर्यष्वजत बाहुभ्यां शिरस्याघ्राय मैथिलीम्।।2.119.1।।
anasūyā tu dharmajñā śrutvā tāṃ mahatīṃ kathām| paryaṣvajata bāhubhyāṃ śirasyāghrāya maithilīm||2.119.1||
Translation
धर्मज्ञा knower of righteousness, अनसूया तु Anasuya on her part, ताम् all that, महतीं कथाम् great narrative, श्रुत्वा having heard, मैथिलीम् Sita, शिरसि on head, आघ्राय having smelt, बाहुभ्याम् with arms, पर्यष्वजत embraced.
Meaning
Then righteous Anasuya, having heard the great story of Sita, kissed her on the forehead and embraced her with both the arms.